ผลการตรวจสอบ Ed25519

Ed25519 verification result

เบราว์เซอร์ใช้ crypto.subtle.verify('Ed25519', ...) กับกุญแจที่ดึงมาจาก directory โดยตรง — ไม่ใช่กุญแจที่ endpoint ส่งมา นั่นคือส่วนที่เป็นหลักฐาน

The browser calls crypto.subtle.verify('Ed25519', …) using the key fetched from the directory — never a key returned by the endpoint. That's the part that constitutes proof.

วิธีการทำงาน

How it works

1. เบราว์เซอร์ดึง /.well-known/http-message-signatures-directory → แยก JWKS → ดึง public JWK ที่ตรงกับ keyid ของเรา → crypto.subtle.importKey('jwk', …, 'Ed25519', …) Browser fetches /.well-known/http-message-signatures-directory → parses JWKS → takes the public JWK matching our keyid → crypto.subtle.importKey('jwk', …, 'Ed25519', …)
2. เบราว์เซอร์ดึง /api/verify-self → ได้รับ { message, signature_b64, keyid } (เซิร์ฟเวอร์เซ็นสตริงรูปแบบตายตัว aibotauth-verify:<timestamp> ด้วยกุญแจส่วนตัว) Browser fetches /api/verify-self → receives { message, signature_b64, keyid } (server signs fixed-format string aibotauth-verify:<timestamp> with its private key)
3. ยืนยันว่า keyid จาก verify-self ตรงกับ keyid ใน directory จากนั้นจึง crypto.subtle.verify('Ed25519', publicKey, signature, message) — กุญแจสาธารณะมาจาก directory เท่านั้น ไม่ใช่จาก endpoint Confirm verify-self keyid === directory keyid, then crypto.subtle.verify('Ed25519', publicKey, signature, message) — the public key comes from the directory only, never from the endpoint
4. ถ้า verify() คืนค่า true แสดงว่าเซิร์ฟเวอร์นี้ถือกุญแจส่วนตัวที่ตรงกับ identity ที่เผยแพร่ต่อสาธารณะ If verify() returns true, this server holds the private key matching our publicly published identity

// Fetch the published public key from the key directory
const dir = await fetch('/.well-known/http-message-signatures-directory');
const { keys } = await dir.json();
const jwk = keys.find(k => k.kid === TARGET_KID);

// Import the public key (browser SubtleCrypto — no library needed)
const publicKey = await crypto.subtle.importKey(
  'jwk', jwk, { name: 'Ed25519' }, true, ['verify']
);

// Ask the server for a fresh signed challenge
const res  = await fetch('/api/verify-self');
const { message, signature_b64, keyid } = await res.json();

// Guard: the keyid must match what we fetched from the directory
if (keyid !== TARGET_KID) throw new Error('keyid mismatch');

// Base64 → bytes helpers
const b64ToBytes = s => Uint8Array.from(atob(s), c => c.charCodeAt(0));
const utf8       = s => new TextEncoder().encode(s);

// PROOF: verify the signature using the PUBLIC key from the DIRECTORY
const ok = await crypto.subtle.verify(
  'Ed25519', publicKey,
  b64ToBytes(signature_b64),
  utf8(message)
);

พูดให้เข้าใจง่าย

What this actually means

การเซ็นลายเซ็นด้วย Ed25519 นั้นเป็นเรื่องของคณิตศาสตร์: มีเพียงกุญแจส่วนตัวเท่านั้นที่สามารถผลิตลายเซ็นที่กุญแจสาธารณะตรวจสอบผ่าน เบราว์เซอร์ของคุณเพิ่งทำสิ่งที่ยากมากที่จะปลอมแปลง — มันดึงกุญแจสาธารณะจาก directory อิสระ แล้วพิสูจน์ว่าเซิร์ฟเวอร์นี้มีกุญแจที่ตรงกัน

Ed25519 signing is mathematics: only the private key can produce a signature that the public key verifies. Your browser just did something very hard to fake — it fetched our public key from an independent directory and proved this server holds the matching private key.

นั่นหมายความว่าเมื่อ AIBotAuth เยี่ยมชมเว็บไซต์ของคุณพร้อมลายเซ็น — คุณสามารถตรวจสอบกับ directory เดียวกันนี้ได้ และรู้ว่าเป็นเราจริงๆ ไม่ใช่ใครก็ตามที่พิมพ์ชื่อของเราลงใน User-Agent

That means when AIBotAuth visits your site with a signature — you can verify against this same directory and know it's actually us, not anyone who typed our name into a User-Agent string.

keyid ที่ใช้ในหน้านี้: 5xf8JFMLpUyZNxMO0BKDIirQ-K03npBxuOhXRa3nQNI · ดู key directory · หน้า bot identity

keyid used on this page: 5xf8JFMLpUyZNxMO0BKDIirQ-K03npBxuOhXRa3nQNI · View key directory · Bot identity page